"Columba Anima Fragilis" (De Kwetsbare Zielenduif)

 

1. Visie & Filosofische Kern

 

"Columba Anima Fragilis" is een tactiel manifest over de menselijke conditie in de 21e eeuw. Het werk visualiseert de paradox van onze tijd: de spanning tussen kwetsbaarheid en veerkracht, tussen collectief trauma en de blijvende, wankele hoop. Het is een gebreide meditatie op wat het betekent om vrede, vertrouwen en ecologisch evenwicht te willen in een wereld die deze concepten lijkt te hebben verbroken.

 

2. Vorm & Materialiteit

 

Het Object:

 

· Een levensgrote, abstracte duif, handgebreid in een imperfecte, organische vorm.

· In de buikholte bevindt zich een vrij bewegende, ronde "wiebelbal" van linnen, gevuld met zand en een klein keramisch of messing belletje.

· De duif is niet elegant of gestroomlijnd, maar plomp, aards en enigszins vervormd – alsof ze onder het gewicht van haar eigen symboliek gebukt gaat.

 

Materialen & Techniek:

 

· Lichaam: Gebreid van een mix van gerecyclede, ongelijk geverfde wol en plantaardig geverfde katoenen draden. De kleuren zijn aards: modderbruin, luchtrezend grijs, het bleke geel van uitgebloeide distels. De breisteken zijn zichtbaar onregelmatig.

· Wiebelbal: Een bal van natuurlijk linnen, gevuld met zand uit een Nederlandse rivierdelta (verwijzend naar de instabiele bodem) met daarin een enkel belletje verborgen.

· Ogen: Zijn niet symmetrisch; één is groter of anders gevormd, alsof de duif met één oog naar het verleden en met het andere naar een onzekere toekomst kijkt.

 

3. Symboliek & Verbinding met Huidige Wereldproblemen

 

Element Symbolische Betekenis Link naar Wereldthema

Het gebreide, onvolmaakte lichaam De aangetaste maar dragende aarde; de littekens van herstel en geschiedenis. Klimaatopwarming & Ecologische Fragiliteit: De structuur toont reparatie, aanpassing en schade.

De wiebelende bal in de buik De onvoorspelbare, instabiele kern van onze tijd; het gevoel dat de grond onder onze voeten constant in beweging is. Wantrouwen & Politieke/ Sociale Instabiliteit: De bal beweegt bij de minste trilling – net zoals ons vertrouwen in instituties, media en elkaar.

Het verborgen belletje Een klein, weerbarstig geluid van hoop, aandacht en alertheid dat alleen klinkt bij beweging (en dus bij onrust). Het verlangen naar Vrede & Waakzaamheid: Vrede is niet stil of statisch; zij vereist actieve, alerte zorg. Het belletje is een zacht alarm.

De abstracte, plompe duifvorm Het universele vredessymbool, maar ontdaan van zijn iconische gratie. Vrede als iets moeizaams, onvolmakens en nooit vanzelfsprekends. Oorlog & het Verloren Ideaal van Vrede: Vrede is geen elegante duif meer, maar een zwaar, aards wezen dat gemaakt en beschermd moet worden.

 

4. Interactie & Presentatie

 

De Opstelling:

De duif staat niet op een sokkel, maar op een bed van gedroogde, gebarsten aarde en gebroken kleifragmenten. Ze staat wankel, alsof ze elk moment kan omvallen. Ze nodigt niet uit tot aanbidding, maar tot bezorgdheid.

 

De Uitnodiging:

Bezoekers worden aangemoedigd de duif zachtjes aan te raken of voorzichtig te wiegen. Hierdoor begint de bal te bewegen en klinkt het belletje. Deze interactie is essentieel: het is een gedeelde, tedere handeling die het werk activeert en letterlijk een stem geeft. Het transformeert de toeschouwer van passieve waarnemer naar medeplichtige in het in stand houden van de fragiele balans.

 

5. Kunstenaarsverklaring (Marlana Leeflang)

 

"Columba Anima Fragilis is geen monument voor een ideaal. Het is een gebreide getuigenis van ons nu. Ze is gemaakt van de draden die overblijven – van hergebruikte wol, van onzekerheid, van het verlangen om iets heel te maken dat gebroken is. Het belletje in haar buik is geen oplossing. Het is een vraag: zijn we nog in staat om het zachte geluid van waakzaamheid te horen te midden van al het lawaai? Deze duif zal niet wegvliegen. Ze staat hier, met ons. Wankel, kwetsbaar, en volhardend."

 

---

 

Slotwoord:

Dit concept verenigt Marlana's ambachtelijke precisie met haar maatschappelijke engagement. Het is typisch Leeflang: poëtisch, confronterend, en gelaagd. Het stelt geen gemakkelijke vragen en biedt geen gemakkelijke antwoorden, maar geeft de complexiteit van onze tijd een vorm die je kunt aanraken, en een stem die je kunt horen – als je er maar voor buigt, en luistert.